บทที่ 52 ใกล้ความจริง (02)

“ขอร้องอย่าทะเลาะกันเลยนะคะ” คำขอร้องดังขึ้นเป็นหนที่สามแล้วกระมัง แต่มีสิ่งหนึ่งต่างจากสองหนที่ผ่านมา นั่นคือเสียงเศร้าขาดเครือจนคนฟังรู้สึกตื้อในอก

             “เรากลับคอนโดฯ กันเถอะนิชา” เสียงทะเลาะเบาะแว้งเงียบลงราวปลั๊กหลุด แต่ชายหนุ่มก็ไม่หลงลืม พนมมือขึ้นไหว้เพื่อบอกลา แล้วจ้ำอ้าวพาภรรยาเดิน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ